Imitacija je vrsta socijalnog učenja. To je sposobnost da reprodukujemo ponašanja koja posmatramo u svom okruženju. 

Deca nas imitiraju još u prvim mesecima života. Posmatraju šta radimo i spontano imitiraju naše pokrete. Na taj način stvaraju osnovne obrasce komunikacije sa nama. U početku imitiraju naše pokrete tela, potom gestove, glasove, jednostavne motoričke radnje. 

Kroz imitaciju deca uče nešto novo, usvajaju nove informacije, pravila ponašanja, razvijaju govor, emocije, mišljenje, samopouzdanje, igru i maštu i na taj način ostvaruju socijalne interakcije.

Deca sa poremećajem iz spektra autizma imaju poteškoće sa imitacijom jer im je recipročna socijalna interakcija i komunikacija kvalitativno oštećena. Tek kada razviju neke veštine imitiranja, kod dece možemo razvijati zajedničku pažnju koja je osnova za razvoj jezičkih, socijalnih i kognitivnih veština. Kroz imitaciju stvaramo kontakt sa detetom spontano, podstičemo govorno – jezičke i komunikacijske sposobnosti, razvijamo socijalne i emocionalne obrasce ponašanja.